Sevginin dili tektir deriz hep. Doğrudur. İnsan yaratılışı gereği sevgiden,iyi niyetten anlıyor. Tam tersi de mümkün. İstismarın ve kötü niyetin kurbanı da olabiliyor.
Kötülük maske takabiliyor, ama sevgi asla. O hep olması gerektiği gibi duruyor.
Sevgi öğretilebilen bir şey midir? Sanmıyorum.
İnsan olarak yaratılma şerefine layık görülen her varlıkta az veya çok sevginin kodları vardır.
Bizzat kendisinin, çevresinin veya yaşadıklarının etkisiyle ya görünür olur veya yerini kötülüğe de bırakabilir.
Kainatın sevgi denklemi ile kurulduğu söylenir. Sevgi ile yaratmış Mevlamız.Çok sevmiş yarattıklarını. Ağacı, hayvanı,çiçeği,böceği ve insanı. Hepsini çok sevmiş. Hepsinin içine bir minyatür kainat yerleştirmiş.
Hayatı yardımlaşma üzerine kurmuş. Yarattığı her canlı,bir başka canlının veya canlıların ihtiyaçlarını gideriyor, onların işine yarıyor. Öyle gönüllü, öyle güzel işliyor ki bu sistem, bu dengeye hayran kalmamak mümkün değil.
İktisadın genel ilk ifadesi, sınırlı kaynakların, sınırsız ihtiyaçları karşılaması üzerine kuruludur.Oysa, tam tersini düşünüyorum. İnsanın ihtiyaçları o kadar sınırlı ve küçük ki. Bu sınırlı ihtiyaçları karşılayacak canlı cansız kaynaklar ise, insanoğlunun tükettikçe bitirebileceği kadar az değil.Tam tersine insanın ihtiyaçlarından daha fazla şekilde yaratılıyor kaynaklar dünyada.
O halde bizi yani insanlığı sıkıntıya sokan şey nedir?
Bunun cevabı basit ve tektir.İnsanoğlu, tükettikçe bitiremeyeceği kaynakları TAHRİP etmeye başladı.Çevreyi, doğayı,yeşili istifade etmek yerine, dengelerini bozacak şekilde kullanmayı tercih etti.
Su doğal mecrasında akmalı, toprak doğal işlenmeli, hava doğal ısınmalı.
Mevlanın insan için kurduğu doğal dengeyi insandan başka tahrip edebilecek zekaya, güce sahip başka varlık gözükmüyor zaten.
Sevgi işte tam burada da gerekli.
Ağacı sevelim, hayvanı sevelim, çevreyi ve yeşili sevelim.Hepsinin sevgi ile yaratıldığını unutmayalım.
Onları geleceğin bize emaneti olarak görelim.Koruyup kollayalım.
‘’Yaradanı sev, sonra da yaradandan ötürü yaradılanı.’’
Sanırım dünyayı kurtaracak olan tılsımlı cümle budur.
Sevgi ve şefkatle çarpan yüreklerin arttığı, kötülüklerin azaldığı, yemyeşil çevreye sahip bir dünya dileklerimle.
Sağlık ve afiyet dileklerimle…
