PARÇALANMIŞ BİR İRAN YÜKSELEN GÜNEY AZERBAYCAN

İran Hasan Ruhani hükümeti, iş başına geldiği yıldan beri dile getirdiği değişim ve özgürlükler iddiasından çok farklı bir noktada bulunuyor.

Ambargo ve kısıtlamalar yüzünden İran’ın petrol gelirleri 1/6 düzeyine gerilemesi içeride yoksulluğu artırmışken dış cephelere kaynak aktarımı sorunları çok fazla kayıplara yol açtı. İlk başlarda kurtarıcı gibi bazı bölgelere giren İran kendileri gibi aynı mezhepten olan Şii’ler tarafından bile Yemen ve Suriye’de sorgulanmaya, Lübnan ve Irak içinde ise zaman zaman protesto edilmeye başlanması İran’ıngünü kurtarma telaşı içerisinde olduğunu ve çıkış yollarının olmadığını ortaya koyuyor.

İran ve Suudi Arabistan arasında gelişen Yemen’deki savaşta büyük çoğunluğu çocuklardan oluşan iki yüz elli bin insan hayatını kaybetti. Açlık had safhada su yok virüs vakaları giderek artıyor halk İran’a çok tepkili.

İran diğer bir yandan Suriye’den ve Irak’ın kuzeyinden toplanan pkk’lıların Ermenistan saflarında savaşması için Karabağ’a geçmesine yardımcı olması, bu teröristler için kendi topraklarında üs kurarak kısa süreli eğitim vermesi ve sonrasında Karabağ’a güvenle geçişlerini sağlaması terör devleti olduklarını bölge için risk teşkil ettiklerini gösteren bir gerçektir.

İkiyüzlü politikaları neticesinde hiç dostu kalmayan İran’ı Rusya bile ikircikli tavırları yüzünden Suriye’de dışarı itti. Bu durum doğal olarak İran’ın Çin’e yönelmesine sebep oldu fakat Çin bu konuda pek gönüllü olmasa da petrol ve ticaret limanlarını garanti altına almak adına çaresiz kabul etti.

Sağlık sistemleri çökmüş, sağlık harcamaları dünya ortalamasının altında ve doktorları çalışmak için daha çok yurt dışını tercih etmesi nedeniyle azalan doktor kadroları bin kişiye 1 doktor düşmesine neden oluyor.

İran genç nüfusuna istihdam sağlamakta da zorluk çekiyor uzun yıllar devlet politikası haline getirdiği azınlıklara karşı nüfus artırımı projesi büyük bir işsiz ordusuna dönüştü. Dolar’ın hızlı yükselişine alınamayan önlemler ve daha niceleri İran halkının öfke patlaması yaşayacağına işaret ediyor.

Kısacası İran’ın elini attığı her yer sorun olmaya devam ediyor. İçeride Azerbaycan Türklerine yapılan baskılar ve aşağılamalar sistematik bir düzende devam ederken yukarıda saydığımız sorunlar İran’ınparçalanması gerektiği gerçeğini zorunlu kılıyor.

İran’ın en çok korktuğu kimlik Türk milliyetçiliğidir devrimlerini yıkacak tek gücün dışarıdan alacakları destekle ayaklanacak Türkler olarak görmeleri tehlike sıralamasında ilk sıraya konulmalarını sağladı.

Parçalanmış bir İran’ı en başta ABD stratejik konumu için isterken, Türkiye güvenliği için istiyor.Çin ise bir kuşak bir yol projesi kapsamında azınlık sorunları yaşayan bir İran düşünmüyor. 

Bunu istemeyecek olan tek ülke İsrail burada ABD ile farklı düşünüyorlar, İran hiçbir zaman İsrail için güvenlik meselesi olmadı siz bakmayın bir birlerine atıp tuttuklarına ve Lübnan’daki Hizbullah’ın İsrail’ebirkaç roket fırlatmasına, dostlar alış verişte görsün hesabı içerisindeler danışıklı döğüş gösterisindelerHizbullah’ın asıl görevi İsrail’i korumaktır.

İran’ın etnik yapısının kırılgan olması ve etrafının 22 ye yakın ABD üstleriyle çevrilmesi Sistan – Beluçistan ve Kürtler gibi Sünnilerin çoğunlukta olduğu bölgelerde ayrılıkçı hareketleri ve şiddetiortaya çıkarıyor. İran rejimi Güney Azerbaycan gibi etnik şikâyetlerin baskın olduğu bölgelerde saldırgantavırlarını hala devam etmektedir. 

Güney Azerbaycan halkı her ne kadar Şiimezhebinden olsalar da İran’ın baskıcı ve ayrımcı uygulamaları Güney Azerbaycan Türk halkının Sünniİslam’a sempatisinin her geçen gün armasına sebep oluyor.

İran rejiminin yıkımı için işaret fişeğini Güney Azerbaycan Türklerinin ateşlemesi hemen ardından Belucistan ve Araplardan gelecek destek azınlıkların bağımsızlık isteklerini artıracağı aşikâr.

İran için tüm bu dezavantajlar yaklaşık 14 ay sonra olgunlaştığında İran rejimi adına yıkım çatırtılarınıduymaya başlanılacak içeride çöken bir ekonomi, azınlık sorunları, salgın hastalıklar, açlık ve sefaletİran rejimi için sonun başlangıcı olacak.