Sensizliğin sokaklarında yürüyorum, Yapayalnız ve bir o kadar çaresiz Karanlık her yer, çok karanlık Korkuyorum, hızlı adımlarla sana doğru koşuyorum...

Bir kar tanesi gibi iniyorum gönlüne, Uzak, çok uzaklardan gelen beyaz bir melek gibi... Gelişinle içimi ısıtan, Gidişinle üşüten Bakınca...

Kırılmadım değil aslında sana, Ama çabuk geçiyor, bir güç engel oluyor Yapamıyorum, uzamıyor kırgınlıklarım Sende aşk var, bende ise sevda......

Dar kaldırımlardan geçerek girdiğim, O ahşap evin içinde kalmış kokun Penceremden seni izliyorum; hava soğuk, camlar buğulu Şöminede yanan odunların...

Bir yanım eksik, nar çiçeğim, Sensiz geçen her gece gibi... Yüreğim kanıyor, gönlüm solgun, Bahtım tıpkı senin gibi, nar çiçeğim...

Bu şiir sevdaya yazıldı Yürüyorum içinde sen olan sokaklarda, Taş yollarda, sevda duraklarında durarak yürüyorum Evet, sana yazılmış bir şiirdi...

Elbet bir gün döneceğim Yarım kalan bir hikâye mi var, bilinmez Vakit yaklaştıkça tekrar kalbime döneceğim, Fakat bilinmez ki hangi...

Ben seni bir anlık özlemedim, Ben seni her an özledim Yorgun akşamlarımda, uykusuz sabahlarımda Eylül akşamlarında düşen yapraklar gibi özledim...

Ey yetim ve öksüzlerin şehri Kudüs, Ey kadim medeniyetlerin Mescid-i Aksa’sı Bilmem bugün ya da yarın Elbet o prangalar bir...

Sevmedim hiç kimseyi, Seni sevdiğim kadar Gözlerim kapalı senden başkasına Bir yağmur bulutu gibi, Sağanak yağan bir sevda bu... Ben...