Yediveren Sevdam

Kır çiçekleri sana gülüyor,
Baharın ilk müjdesini veriyor bu sevda
Bir çiçeğim oldu, adını sevda koydum
Yediveren gülü gibiydi…
Her açışında aklıma düşen,
Solmadan taze kalan bir sevdaydı bu

Bil ki benim baharım da sendin, sevdam da…
Kokusu kimseye ulaşmayan,
Yalnızca sahibine açan mahrem bir bahar çiçeğiydi o
Benim de tam ortasına düştü gönlüm
Bana artık her gün, her saat bahardı,
Yüreğime bir daha kış uğramaz sanırdım

Oysa şimdi gece olmuş, şehir çoktan uyumuş
Sokaklar bomboş…
Bir ben varım buralarda, bir de yarım kalmış sevda şarkıları
Yürüyorum kimsesiz sokaklarda
Her köşede boynu bükük sokak lambaları karşılıyor beni
Bilinmez, onlar kime yanar?
Bense çoktan bir tek bu sevdaya yanmışım

Yolum nereye çıkar,
Hayat beni benden alıp nereye savurur, bilmiyorum.
Hava ayaz, sokaklar ıssız…
Bilinmez ki hangi sokak beni yeniden o sevdaya götürür?

Üşüyorum; zifiri karanlığa bürünmüş kaldırımlar,
Can yakıcı, keskin bir soğuk…
Sadece içimdeki o eski yangın sıcak,
Bedenim buz kesti
Ruhum yine sevdasız,
Yine yapayalnız kaldı…