Bakarken sana, yüreğim kan ağlar
Doyamadım seni sevmeye,
Kıyamadım sana bakmalara
Bahardı, yazdı gelişin
O “can” deyişlerin, sevgi kokan ellerin
Aldırma sakın kimselere,
Ben sende kaldım her dem
Üzülme, kırılma, incinmesin gönlün
Sende kaldı bu yürek, sığmaz başka hiçbir yere
Taşıyamaz bu sevdayı kimseler
Bir tek sen varsın yükümü sırtlayan,
Yüreğinde saklayıp hapseden
Bakma öyle mahzun, aldırma garip hâllerime
Gönül bir kez kavrulmuş, yanmış aşkın közünde,
Döner mi bir daha senden gayrısına?
Uslanmaz bu deli gönül başkasında…
Dışım kar boran olsa da bu kış günü,
Kalp atışım hep “sevda” diye vurur göğsüme.
Varsın kimse bilmesin, sen bil yetmez mi?
Yaradan her anı, her dem zaten biliyor
