Elbet bir gün döneceğim
Yarım kalan bir hikâye mi var, bilinmez
Vakit yaklaştıkça tekrar kalbime döneceğim,
Fakat bilinmez ki hangi yoldan…
Ufuklarda bir yol buldum
Dünyaya mı açılıyor, muamma
Koşun, durmayın sahte üç-beş saniyelik dünyaya!
Bu sahte dünya size kalsın, bize Ebed lazım
Gerçek yaşam orada, sevdiklerim orada
Kim kalmış burada?
Kalbim ruhumda filizleniyor,
Bir yol var; ince ve dar…
İçine düşülen keşmekeş hayatlar arasından
Biz artık kendi kalbimize dönüyoruz,
Bize açılan o ufuk yolundan
Belki kalpten bir sevda doğar,
Uzun ve karanlık yıllar aydınlanır
Kalkın, sevda yüklü ebede doğru yürüyelim
Gidelim çok geç olmadan
Kalbimize dönüyoruz…
Bilmem ki hangi yoldan bu dönüş?
Kalemine sağlık üstad.
Kalemine sağlık abim.
Güzel. Yüreğine ve kalemine sağlık