Yorgundu yaşanmış hayatlar,
Çok geç fark ettim gençliğimin gittiğini
Etmedim kimseye isyan
Ama bilemedim;
Yolun bu kadar kısa olduğunu
Doğan ölür, yaşayan ihtiyarlarmış;
Hayatı bana fark ettiren,
o yorgun beyaz saçlarımmış
Beyhude geçen gençlik yılları…
Yeni farkına vardım,
Dünya yalanmış
İşte geldik,
Oyalandık ve gidiyoruz
Bu muydu yaşamak?
Geç tanıdım kaderin cilvesini
Belki de o gülümseme,
Bana giderken gelecekti;
Fakat neye yarardı artık?
Bir tabut tahtasına çarpan kafatası misali…
Vah ki gençliğim, neye yaradı bunca yorgunluğun?
Aklım başıma kırk yaşında geldi,
O vakit anladım;
Gidiyorum mahşerime doğru
Tüm yorgunluklarım kaldı yalancı dünyada
Belki de bir veda bile edemeyecektik sevdiklerimize
Vah ki gençliğim, vah ki yalan dünyaya aldanışım…


























Maşallah negüzel özetlemissin fani dünyayı
Emeğine sağlık abim.